Ερημιά

Πώς γίνεται μια καρδιά να πάψει να πονά να σταματήσει να την πληγώνει η μοναξιά; Έρχονται στιγμές που ο πόνος είναι αφόρητος, οξύς σαν δυνατή μαχαιριά από χέρι φονικό! Παγώνει και ύστερα τρέμει. Μα πως να ζεσταθεί; Που να βρεθεί μια φλόγα μια τόση δα φλογίτσα το σύγκρυο να πάρει! Και όμως συνεχίζει να χτυπά χαρίζοντας ζωή σε ένα κορμί που λιώνει από αποθυμιά και ας έχουν πέσει σε λήθαργο όλες οι αισθήσεις του. Σώμα και καρδιά σε μια μάχη για λύτρωση. Μοναδικός επιζών η λογική που ορθώνεται σαν αδέκαστος δικαστής έτοιμος για την ετυμηγορία: ψυχικός θάνατος!