Απουσία

Βλέμμα άγριο σαν τρικυμισμένη θάλασσα

Φωνή βαθιά σαν το μπλε του ουρανού

Έτσι αποτυπώθηκε η μορφή σου στην αχάραχτη σελίδα της ψυχής μου.

Θα θυμάμαι πάντα την χροιά σου

Θα ονειρεύομαι το άγγιγμα σου

Και η καρδιά μου θα αποζητά το αιώνιο κάλεσμα σου.

Θάνατος αργός, βασανιστικός η απουσία σου.

Γυρνώ πίσω τις σελίδες και αναζητώ την σκιά σου.

Μουδιασμένη η αίσθηση του κορμιού μου στο κρύο αγκάλιασμα της νύχτας.

Τελικά τίποτα δεν έχει νόημα επειδή λύπεις ΕΣΥ!